30 listopada przedstawiciele prasy branżowej zostali zaproszeni do siedziby Heidelberg Polska na konferencję prasową poświęconą przedstawieniu nowej technologii rastrowania.

- reklama -

Projekt pod nazwą: Prace badawczo-rozwojowe nad opracowaniem MultiDot – nowatorskiej i przełomowej dla branży poligraficznej technologii rasteryzacji obrazu wykorzystywanej dla procesów drukowania

Jak czytamy w oficjalnej informacji firmy Heidelberg Polska: Celem projektu jest opracowanie i dostarczenie dla rynku poligraficznego, wykorzystującego technologię drukowania offsetowego, nowatorskiej technologii rasteryzacji obrazu MultiDot.

Wdrożenie opracowanej technologii skutkować będzie w sposób bezpośredni na optymalizację realizowanych w przedsiębiorstwie poligraficznym procesów produkcyjnych oraz znaczące ograniczenie ich kosztów.

Ponadto, technologia rastra MultiDot zaoferuje użytkownikom skuteczną metodę znakowania, identyfikacji i weryfikacji autentyczności produktów. Projekt tworzy konsorcjum: Heidelberg Polska sp. z o.o. – lider, Drukarnia Perfekt S.A. – członek, Politechnika Warszawska – członek, realizuje projekt dofinansowany z Funduszy Europejskich.

  • Wartość projektu: 3 880 548,65 zł
  • Dofinansowanie projektu z UE: 2 588 452,66 zł

Więcej o rozwiązaniu napisaliśmy w wydaniu grudniowym czasopisma Świat Poligrafii Professional. Teraz nieco więcej na łamach naszego serwisu.

Technologia rastrowania autotypijnego pozwala na odwzorowanie za pomocą techniki jednotonalnej, jaką jest offset, obrazów wielotonalnych – naturalnie wykorzystując określoną i ograniczoną zdolność rozdzielczą oka przy określonej odległości obserwacji. W sytuacji, gdy receptory rozmieszczone na siatkówce oka nie są w stanie rozróżnić kształtów drobnych elementów, zmysł wzroku interpretuje docierające doń światło jedynie w kategoriach ilościowych.

Ta cecha widzenia (którą można nazwać „niedoskonałością”, ale nie wadą) pozwala na symulację obrazów wielotonalnych za pomocą techniki jednotonalnej. Naturalnie fizyczna rozdzielczość tak zreprodukowanego obrazu musi być wielokrotnie wyższa, niż ta faktycznie potrzebna do rozróżnienia najdrobniejszych elementów reprodukowanego obrazu. Technologię autotypijną w rozumieniu czysto teoretycznym cechuje jedynie odwzorowanie wartości tonalnych poprzez zróżnicowanie względnego pokrycia powierzchni. W praktyce drukowania offsetowego powstają zjawiska natury nieco bardziej złożonej – w niniejszym artykule chciałbym zwrócić uwagę na dwa z nich, które mają bezpośredni wpływ na odwzorowanie wartości tonalnych.

Pierwsze z nich (zwane przyrostem punktów rastrowych [ang. Dot Gain]) powoduje, że faktycznie odwzorowywana wartość tonalna jest wyższa niż wynikałoby to z teoretycznego pokrycia powierzchni na formie drukowej. Drugie związane jest z samym procesem wypierania farby przez roztwór nawilżający na formie drukowej.

Przyrost punktów rastrowych jest tylko częściowo związany z technologią drukowania offsetowego – jego bezpośrednia przyczyna jest trojakiego rodzaju:

  • poprzez fakt rozlewania farby na podłożu („a”) – efekt dotyczy każdej technologii drukowania polegającej na przekazywaniu środka barwiącego (farby, tuszu atramentu…) na podłoże i nie jest bezpośrednio związany z offsetem
  • poprzez fakt deformacji gumy cylindra pośredniego („b”) – efekt dotyczy każdej technologii pośredniej wykorzystującej element zwany obciągiem gumowym; obecnie związane jest to prawie wyłącznie z technologią offsetową
  • poprzez tzw. przyrost optyczny („c”) – zjawisko dotyczy każdej autotypijnej technologii drukowania, w której iloczyn grubość warstwy środka barwiącego (farby, tuszu, atramentu…) i długości linii brzegowej drukowanych elementów  jest  porównywalna co do 2 rzędów wielkości  z powierzchnią  drukowanych elementów. Efekt dotyczy zatem w największym stopniu tych technologii, w których warstwa środka barwiącego ma mierzalną grubość (tak jak np. w offsecie), zaś w dużo mniejszym  tych, w których środek barwiący wnika w zadrukowywane podłoże. W tym ostatnim przypadku zjawisko jest zauważalne jedynie dla podłoży przeświecalnych. Celowo pomijam tu sporadycznie występującą sytuację, w której mimo zastosowania technologii offsetowej farba całkowicie wnika w strukturę podłoża.

O ile zjawisko przyrostu punków rastrowych jest stosunkowo dobrze zdefiniowane i przewidywalne, o tyle procesy rządzące wypieraniem farby przez roztwór nawilżający są dużo trudniejsze w opisie matematycznym ze względu na bardzo wiele czynników wzajemnie na siebie wpływających i umożliwiających ich jednoznaczne zdefiniowanie.

Założenia opisu matematycznego tego procesu, jakkolwiek możliwe do zdefiniowania, wykraczają poza ramy niniejszego artykułu i na jego potrzeby opisywany proces można traktować jako całkowicie empiryczny.

Czynniki wpływające na zjawisko przyrostu punktów, zgodnie z podziałem na „a”, „b” i „c” nie są równe co do wielkości udziału w całkowitym wzroście wartości tonalnych na druku wobec udziału procentowego powierzchni drukującej na formie drukowej.

O ile czynniki tzw. geometryczne („a” oraz „b”) powodują fizyczny wzrost udziału zadrukowywanej powierzchni – tj. środek barwiący na podłożu zajmuje fizycznie większą powierzchnię niż zajmowały elementy drukujące na formie drukowej, o tyle czynnik optyczny („c”) powoduje pozorny wzrost zadrukowanej powierzchni – elementy pochłaniające światło nie są fizycznie pokryte środkiem barwiącym… cz. 2 już jutro

- reklama -


A N K I E T A

Zapraszamy do udziału w ankietach przygotowanych przez nasza redakcję. Ich omówienie w części będziemy prezentowali na łamach czasopisma, a raz w roku w wydaniu styczniowym przedstawimy podsumowanie.